Nezâkete Dair

- nezâket yüzünden hayatımı kaybettim,

demiş bir şair.


ne menem şeydir nezâket, bir yandan kişinin toplum içinde, çevresinde iyi görülme, iyi bilinmesinin âdeta adı konulmamış bir şartı; öte yandan kendiliğini kabul görme uğruna 'gönüllü' olarak feda edip hiçe saymasının bir yolu.


nezâketten hayır diyememek,

nezâketen dinliyormuş gibi yapmak,

kaba görülmek, kabalıkla itham edilmemek için bile isteye(?) 'kullanılmaya' göz yummak,


"senin birey olmanı istemiyorum, sen elimin altında kal, istediklerimi yap, ben de seni kabul edeyim, seveyim" denilirmişçesine, kanıksar ve yutar kişi istemediği şeyleri, nezâket çatısı altında kendine tasmalar takılmasına müsaade eder. köle olmaktan hoşnut olmaya alıştırılır.


halbuki, birini şartlı sevmek, şartlı kabul etmek, bir insana yapılabilecek en büyük kötülük; hatta en apaçık köleleştirme girişimi değil midir?


avâre gençlik

her şeye köle

uğrunda vurdum

boynuma lâle

10 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör